სოციალური სამართლიანობის ცენტრის (SJC) ხელმძღვანელი თამთა მიქელაძე კათოლიკოს-პატრიარქისა და „ქართული ოცნების“ მიერ ორგანიზებული გამოსამშვიდობებელი ცერემონიის შესახებ წერს.

„დამოუკიდებელი საქართველოს ისტორიაში, პოლიტიკურ დონეზე, ილია II-ის მიერ შესრულებული, შესაძლოა, ყველაზე მნიშვნელოვანი როლი გამაერთიანებლისა და შემრიგებლის როლი იყო.

კრიზისების პერიოდებში (1990-იანი წლები, ომები და 1990-იანი და 2000-იანი წლების პოლიტიკური დაპირისპირებები), ის ხშირად ჩნდებოდა, როგორც ფიგურა, რომელიც პოლიტიკურ ბანაკებზე მაღლა იდგა და ერთგვარ საერთო სივრცეს ქმნიდა.

რა თქმა უნდა, ეს არ ნიშნავს, რომ ის ყოველთვის ნეიტრალური იყო, მაგრამ საზოგადოების აღქმაში მისი როლი უფრო ხშირად შერიგებასთან და ერთიანობის სიმბოლოსთან ასოცირდებოდა.

ამ ადამიანის დაკრძალვის პროცესი, როგორც მწუხარებისა და კოლექტიურობის სიმბოლური აქტი, „ქართული ოცნების“ ამჟამინდელმა ლიდერებმა იმდენად უტაქტოდ მიითვისეს, რომ სივრცე და პლატფორმა ფაქტობრივად ერთმა პოლიტიკურმა ძალამ მონოპოლიზდა.

არც ერთი ყოფილი პრეზიდენტი ან ყოფილი პრემიერ-მინისტრი არ იყო მიწვეული; აკადემიური საზოგადოების, კულტურისა და ფართო საზოგადოების წარმომადგენლები არ იმყოფებოდნენ, თითქოს მხოლოდ ისინი იყვნენ სახელმწიფოსა და საზოგადოების წარმომადგენლობის ღირსნი, ხოლო სხვა ჯგუფებს არ ჰქონდათ წარმომადგენლობის უფლება.

ბევრმა, სავარაუდოდ, ასევე შენიშნა საპატრიარქოს სასახლის გარშემო სივრცის ორგანიზება. დაკრძალვის ცერემონიის დროს მნიშვნელოვანი... სამებასა და სიონში სივრცის ნაწილი ფაქტობრივად დაკავებული იყო „ქართული ოცნების“ ლიდერების, მათი ოჯახის წევრებისა და დაცვის თანამშრომლების მიერ. შედეგად, ბერებსა და მღვდლებსაც კი უჭირდათ დაკრძალვის ადგილზე მისვლა და პროცესში სათანადოდ მონაწილეობა, თუმცა შესაძლოა მათ ყველაზე მეტად სურდათ იქ ყოფნა და სივრცე მათ ეკუთვნოდათ.

ასეთი დაკრძალვები მხოლოდ რიტუალები არ არის; ეს არის მომენტები, როდესაც საზოგადოება თავს ერთიან ერთეულად წარმოაჩენს. შესაბამისად, მათი პროტოკოლი უნდა იყოს მრავალფეროვანი, წარმომადგენლობითი და ვიწრო ინტერესებს სცილდებოდეს.

საბოლოოდ, ის, რაც ჩვენ ვნახეთ, ერთი მხრივ, პოლიტიკური უტაქტობისა და თვალთმაქცობის აშკარა გამოვლინება იყო და მით უმეტეს, „ქართული ოცნების“ მცდელობა, პოლიტიკურად დაეპყრო ეს სახალხო და კოლექტიური ენერგია; მეორე მხრივ, ქმედება იმ ისტორიული როლის წინააღმდეგ, რომელიც თავად ილია II-ს ენიჭება. ამიტომ, „ქართული ოცნების“ ლიდერების ყველა პოეტური სიტყვა ერთიანობის შესახებ ამაო იყო. ცინიკური და უსირცხვილო.

ეს პრაქტიკა კიდევ ერთხელ აჩვენებს იმ პოლიტიკურ კლიმატს, რომელშიც ჩვენ ვცხოვრობთ. მმართველი პოლიტიკური ძალა არა მხოლოდ ინსტიტუტებსა და რესურსებს ითვისებს, არამედ სიმბოლოებს, მეხსიერებას და მწუხარებასაც კი იმორჩილებს.

სამწუხაროდ, უნდა ითქვას, რომ საპატრიარქოს ადმინისტრაცია, განსაკუთრებით... არქიდიაკონმა გიორგი ზვიადაძემ სრულად გაითავისა ეს პოლიტიკურ-სიმბოლური დინამიკა და სულიერი ლიდერის დაკრძალვა პოლიტიკური სუვერენიტეტის სპექტაკლად აქცია.

P.S. ამის მიუხედავად, ამ დღეებში გამოვლენილი კოლექტიურობის ამაღელვებელი განცდა, ალბათ, ყველას უცნაურ შეგრძნებას გვიქმნის და ერთმანეთზე და მომავალზე უფრო მეტად გვაფიქრებინებს." - აცხადებს მიქელაძე.

ავტორი: ექსპრესნიუსი,

სოციალური ქსელები

აშშ საქართველოში დაკავებული რუსი ქალის ექსტრადიციას ითხოვს

სომხეთი ერევანს, თბილისსა და ბაღუმს შორის პირდაპირ სარკინიგზო მიმოსვლას იწყებს.

ჯანდაცვის სამინისტრო დიუშენის კუნთოვანი დისტროფიით დაავადებული პაციენტების მშობლებთან მუშაობას გააგრძელებს

ნავალნის ერთ-ერთმა თანამოაზრემ საქართველოს ციხეში რეკრუტირების მცდელობის შესახებ ისაუბრა