Credit Suisse-მა ბიძინა ივანიშვილს 210 მილიონი დოლარი გადაუხადა,- აღნიშნულის შესახებ ინფორმაციას საინფორმაციო სააგენტო Bloomberg-ი ავრცელებს.

გამოცემის ცნობით, ეს თანხა სასამართლო პროცესებისთვის მოსარჩელის ყველა ანგარიშზე გადარიცხულ ჯამურ რაოდენობას წარმოადგენს. 

მგამოცემის ცნობითვე, ეს განცხადება იმის აღიარებაა, თუ რამდენი უჯდება იურიდიული დავა Credit Suisse-ს.

"ქართველმა მაგნატმა ბიძინა ივანიშვილმა უჩივლა ბანკის ტრასტის ერთეულს 800 მილიონი აშშ დოლარის ზარალის ანაზღაურების მოთხოვნით და თქვა, რომ დაკარგა შემოსავალი, რომელსაც, მისი თქმით, წლების განმავლობაში გამოიმუშავებდა, თუ მისი ფული უსაფრთხოდ იქნებოდა დაბანდებული. 

პატრის ლესკოდრონი 2018 წელს გაასამართლეს თაღლითობისთვის, კერძოდ იმ სქემის გამო, რომლის მიხედვითაც მან აიღო თანხა ივანიშვილის ანგარიშებიდან სხვა კლიენტების პორტფელებში მზარდი ზარალის დასაფარად",- ვკითხულობთ განცხადებაში

გარდა ამისა, განცხადებაში არაფერია ნახსენები სინგაპურში მიმდინარე ახლანდელი დავის შესახებ.

შეგახსენებთ, რომ ბიძინა ივანიშვილის დავა Credit Suisse-თან 2011 წელს დაიწყო, როდესაც ის კერძო საბანკო სფეროში კლიენტი იყო. სწორედ, მაშინ გახდა ცნობილი რომ ათ წელიწადზე მეტი ხნის განმავალობაში ბანკის თანამშრომელი, პატრის ლესკოდრონი იპარავდა ფულს შვეიცარიული ბანკის ყველაზე კონფიდენციალური ანგარიშებიდან. 

ბიძინა ივანიშვილმა შვეიცარიაში რამდენიმე საჩივარი შეიტანა და  „კრედიტ სუისის“ ბერმუდის შვილობილ კომპანიას უჩივლა. Credit Suisse-ი, დიდი ხნის განმავლობაში ამტკიცებდა, რომ ლესკოდრონი იყო წარმატებული თაღლითი ოპერატორი, რომელიც 2018 წელს სისხლის სამართლის წესით დამნაშავედ ცნეს და 2020 წელს ვადამდელი გათავისუფლების შემდეგ, თავი მოიკლა.​ ლესკოდრონის წინააღმდეგ შვეიცარიაში წარმოებული სისხლის სამართლის საქმის ფარგლებში დადგინდა, რომ ბანკი დამნაშავე მხარე იყო.

ავტორი: ექსპრესნიუსი,

სოციალური ქსელები

ზელენსკიმ ტრამპთან საუბრის დეტალები გაამხილა

ვუჩიჩი გადადგომამდე თბილისში ჩამოვა

ესაა სახელმწიფოს პოლიტიკა, რაზეც პასუხისმგებლობა ივანიშვილსა და ოცნებას ეკისრებათ - TI წამებაზე

საია - გავრცელებული შემაშფოთებელი კადრები სისტემური და სისტემატური საპოლიციო ძალადობის კიდევ ერთ ილუსტრაციას წარმოადგენს, რომელიც წლების განმავლობაში ავტორიტარული რეჟიმის ხელწერად იქცა