"არა მოღალატეებს" - თბილისში, "ქართული ოცნების" ცენტრალურ ოფისთან "ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის" ორგანიზებით აქცია მიმდინარეობს. აქციაზე შეკრებილი პარტიის წევრები, აქტივისტები და მოქალაქეები რუსეთ-უკრაინის ომთან დაკავშირებით, მმართველი პარტიის წარმომადგენლების განცხადებებს აპროტესტებენ.

პარალელურად, ისინი საქართველოს მესამე პრეზიდენტის, მიხეილ სააკაშვილის საზღვარგარეთ სამკურნალოდ გადაყვანას მოითხოვენ.

"ასეთი აქციები გაგრძელდება, რადგან "ქართული ოცნება" დგას პუტინის რეჟიმის გვერდით, მაგრამ ქართველი ხალხი დგას უკრაინისა და ევროპის გვერდით. ამიტომ, ჩვენი მიზანია, რომ მთელ მსოფლიოსა და საქართველოს თითოეულ მოქალაქეს ვუთხრათ, რომ ირაკლი კობახიძე, "ქართული ოცნება" უკეთესი ცხოვრების შესაძლებლობას გართმევთ", - უთხრა "ტვ პირველს" აქციაზე მისულმა პოლიტიკოსმა, გიორგი კაპანაძემ.

შეგახსენებთ, 9 თებერვალს "ქართული ოცნების" თავმჯდომარემ, ირაკლი კობახიძემ განაცხადა, რომ რუსეთ-უკრაინის ომში უპირატესობა რუსეთს აქვს. მმართველი გუნდის თავმჯდომარის აღნიშნულ განცხადებას ოპოზიციური პოლიტიკური სპექტრის კრიტიკა მოჰყვა.

რაც შეეხება აქციებს, რომელიც "ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის" ორგანიზებით უკვე გაიმართა, ქრონოლოგია ასეთია: მიხეილ სააკაშვილის მხარდამჭერები 11 თებერვალს შეკვეთილში, ბიძინა ივანიშვილის სახლთან, 10 თებერვალს, ქობულეთში, მარტვილში, სამტრედიაში, საგარეჯოსა და ასპინძაში, 9 თებერვალს კი,  ხელვაჩაურში, ბორჯომში, სიღნაღსა და ზესტაფონში შეიკრიბნენ.

რეგიონებში გასვლამდე "ერთიანმა ნაციონალურმა მოძრაობამ" აქციები დედაქალაქში, პრემიერ-მინისტრ ირაკლი ღარიბაშვილის სახლთან, მთავრობის ადმინისტრაციასა და იუსტიციის სამინისტროსთან გამართა. 

ენმ-მა საპროტესტო აქციები მას შემდეგ დააანონსა, რაც თბილისის საქალაქო სასამართლომ მიხეილ სააკაშვილის გათავისუფლების ან სასჯელის გადავადების შუამდგომლობა არ დააკმაყოფილა. გადაწყვეტილება მოსამართლე გიორგი არევაძემ 6 თებერვალს მიიღო.

ავტორი: ექსპრესნიუსი,

სოციალური ქსელები

ზელენსკიმ ტრამპთან საუბრის დეტალები გაამხილა

ვუჩიჩი გადადგომამდე თბილისში ჩამოვა

ესაა სახელმწიფოს პოლიტიკა, რაზეც პასუხისმგებლობა ივანიშვილსა და ოცნებას ეკისრებათ - TI წამებაზე

საია - გავრცელებული შემაშფოთებელი კადრები სისტემური და სისტემატური საპოლიციო ძალადობის კიდევ ერთ ილუსტრაციას წარმოადგენს, რომელიც წლების განმავლობაში ავტორიტარული რეჟიმის ხელწერად იქცა